Peters actuele website is
tetterettet.net




archief titels & intro's
 
reportages
interviews
artikelen
recensies
radioprogramma's
flyers, affiches
 
texts in English reportages
interviews
articles
 

mail naar Peter  
cv, werk, et cetera
 

 

 

Stadsgeluiden - Deborah en Selim, Timorplein

31/03/2003

Allemaal dezelfde dingen doen

‘Ik weet niet of ik nog ga, ik vind het eigenlijk niet zo leuk’, monkelt de vijftienjarige Deborah. Zij en haar leeftijdgenoot Selim zijn uitverkoren voor het vervolgtraject in het Muziekpakhuis. Deborah, die erg van zingen houdt, had gedacht ‘dat het misschien iets voor mij zou worden, dat muziek maken enzo.’ Maar zingen is er niet bij, en morgen moet zij naar haar dansclubje. ‘Want volgende week dinsdag gaan we optreden in de Arena.’

Selim gaat wel graag naar het Muziekpakhuis, hij legt uit dat ze leren lopen in de maat, dat ze muziek maken ‘van verschillende soort dinges’, waaronder bezems naar voorbeeld van Stomp. De film hebben ze inmiddels bekeken, de presentatie die de kinderen instuderen is gemodelleerd naar de voorstelling in De Berkhoff. ‘Volgende week komen we met de paraplu’, weet Selim, maar vooral het trommelen spreekt hem aan.

Hij heeft goede herinneringen aan het muziekproject op school, aan het zelf spelen althans. Het geluiden opnemen vond hij stomvervelend. ‘Ja’, geeft hij aarzelend toe, ‘sommige geluiden enzo kun je wel bij muziek doen.’ Andere kinderen hadden een raptekst geschreven, die op de computer gezet en gecombineerd met de opgenomen geluiden. Toch wel leuk, vindt Selim, en met ritmische sisgeluiden doet hij voor hoe het klonk. Alleen was hij er zelf niet aan toegekomen, ‘we mochten niet meer meedoen want er was een minidiscman gestolen.’

Selim heeft geen muziekinstrumenten thuis, niemand in zijn directe omgeving is muzikant. Wel luistert hij graag naar muziek. Zijn broer (hij heeft ook nog twee zussen) heeft een computer (‘ik heb ook spelletjes daar’) waarop hij cd’s kan afspelen. Hij kijkt wel eens naar MTV, maar Koerdische en Turkse volks- en populaire muziek hebben veruit zijn voorkeur. Verder vermaakt hij zich graag met tv kijken, en met voetballen en basketballen op veldjes bij de speeltuin in zijn buurt.

Dat de muziek die hij in het Muziekpakhuis leert heel anders klinkt dan hij gewend is, stoort Selim niet. ‘Het lijkt wel een beetje op elkaar’, vindt hij, ‘daarbij moet je ook trommelen.’ Hij heeft vooral geleerd hoe lastig het is om samen te spelen, ‘allemaal dezelfde dingen doen’. Dat gaat wel steeds beter, en daar heeft Selim duidelijk schik in.

Deborah lijkt zich niet veel te herinneren van het muziekproject op school. Of ze vindt het niet belangrijk er over te praten. Ze komt niet veel verder dan ‘tramgeluiden volgens mij’, en ‘van de markt’, en ‘nee, ik heb het niet meer teruggehoord’. Zij had wel een raptekst geschreven, ‘het begon met Fernando of zo, maar ik weet het niet meer. Het ging over een jongen, geloof ik.’

Zingen vindt ze leuk, dat doet ze wel eens met vrienden en vriendinnen. Haar favoriete muziekstijlen zijn pop en r&b, haar idolen popzangeres Jennifer Lopez en de extravagante rapster Eve. Deborah komt dus bij MTV wel ruimschoots aan haar trekken. Daar stemt zij dan ook graag op af, en er is altijd wel iemand van haar acht broers en zussen die met haar meekijkt. Ook dansen doet zij graag. Voor het tweede jaar doet zij mee met de streetdance-workshops die sportactiviteiten-organisator Topscore op haar school verzorgt.

Selim rommelt aan zijn bril, er is een neussteuntje afgebroken bij een incident op het schoolplein. Deborah staart naar haar voeten. Tenslotte slaat ze haar ogen op en smeekt: ‘Meester, ik wil eigenlijk niet meer naar Stadsgeluiden. Ook niet als ze nog gaan zingen.’

© Peter van Amstel - 2003