Peters actuele website is
tetterettet.net




archief titels & intro's
 
reportages
interviews
artikelen
recensies
radioprogramma's
flyers, affiches
 
texts in English reportages
interviews
articles
 

mail naar Peter  
cv, werk, et cetera
 

 

 

Stadsgeluiden - Sureka en Sajeev, Wilhelmina Druckerstraat

31/03/2003

Voetstappen, vliegtuigen en vogeltjes

Bijna vier jaar geleden verruilden ze Sri Lanka voor Nederland. ‘Mijn land daar is geen music les, mijn land is een beetje problems’, verklaart Sureka (20) met gevoel voor understatement. Zij en haar broer Sujeev die een jaar jonger is, volgden op het Montessori College Oost de ‘eerste opvang voor leerlingen die uit verre landen naar Amsterdam komen’, zoals het op de website heet. Broer en zus leerden er Nederlands. ‘Daar is klaar en dan hier kom’, zegt Sureka.

Sureka en Sujeev zijn gevraagd om mee te werken aan de jubileumvoorstelling van het Muziekpakhuis. Sinds een paar weken volgen ze workshops in het pand aan de Lijnbaansgracht. Het stadsgeluidenproject op school vonden ze ook al een belevenis, maar dit is beter want rustiger. ‘Hier op school gaven de muziekleraren heel goed les’, benadrukt Sujeev, ‘maar de leerlingen luisterden niet naar ze. Zij speelden alleen maar zo hard als ze konden. Zo kun je als groep niet goed muziek maken.’ Sureka: ‘Die jongens luisteren niet, dan is het heel moeilijk om rustig iets te leren.’

Sureka bespeelde in het concert de met water op toonhoogte gebrachte flessen, en een gong die ze van toon liet veranderen door hem in een bak water te laten zakken. Vond ze dat niet een beetje een rare manier van muziek maken? ‘Nee, nee, dat was heel mooi om naar te luisteren.’ En tikken op een fles met water is misschien op zichzelf nog geen muziek, ‘maar als je er een film bij laat zien dan is het toch wat anders’.

Zelf muziek maken deed zij het liefst, maar het opnemen van geluiden en die vervolgens op de computer bewerken was ook fascinerend. Sujeev roept het opnemen van watergeluiden vanaf de boot op het IJ, van regen uit de hemel en water uit de kraan in herinnering. Voetstappen, vliegtuigen en vogeltjes. ‘Geluiden in kleine, korte stukjes knippen en die dan weer samenvoegen’, legt Sureka uit. ‘Water dat heel langzaam uit de kraan druppelt, dat vond ik prachtig.’

Thuis, als ze even niets te doen hebben (zij heeft op dinsdag en donderdag naailes, hij is net klaar met zijn stage in een garage), luisteren broer en zus naar op Indiase filmmuziek geënte tamil-muziek. De cassettes en cd’s kopen zij in een Sri Lankaanse voedsel-, kleding- en van-alles-en-nog-wat-winkel aan de Dappermarkt. MTV volgen ze nauwelijks, bij de namen Lesley Lopez en Britney Spears trekken ze verbaasd hun wenkbrauwen op. Liever volgen ze een programma gewijd aan hun land op de Franse televisie. ‘Daar zien we muziek, films, alles.’

Het stadsgeluidenproject heeft indruk gemaakt. Sujeev, die met verve de kalebassen-waterdrums bespeelde, wil door met trommelen. Muziekles vindt hij niet onmiddellijk nodig. Sureka wel. Zij ontdekte het keyboard en heeft aan haar ouders gevraagd of ze op les mag. ‘Ze hebben ja gezegd, het mag wel.’ Maar nog niet meteen, nu heeft zij nog geen tijd. ‘Vrijdags moet ik stage lopen in een kledingwinkel op het Osdorpplein. Als dat klaar is ga ik muziek leren.’

Sureka zegt dat ze nu anders luistert als ze buiten loopt. Maar het heeft er alle schijn van dat ze van nature over een gevoelig oor beschikt. ‘Misschien hoor ik een vogeltje dat heel hard zingt. Ik vind dat vogeltjes ook muziek maken, want wat is het verschil? Ja, vroeger praatte ik ook al met de vogeltjes.’

© Peter van Amstel - 2003