Peters actuele website is
tetterettet.net




archief titels & intro's
 
reportages
interviews
artikelen
recensies
radioprogramma's
flyers, affiches
 
texts in English reportages
interviews
articles
 

mail naar Peter  
cv, werk, et cetera
 

 

 

zang, percussie, duimpiano

27/05/2010

Mola Sylla

Zanger, percussionist en componist uit Dakar, Senegal, gevestigd in Amsterdam. Sylla leerde de muziek van de verschillende Senegalese bevolkingsgroepen zingen en spelen in Dakar. In Nederland maakte hij kennis met jazz en geïmproviseerde muziek, en met de muziek van andere nieuwe Nederlanders. Sindsdien speelt hij met wereldmuziek- en jazzmuzikanten in de meest uiteenlopende combinaties, muziek met een min of meer vast stramien, maar meestal voor een belangrijk deel bestaande uit improvisaties.

1956-1986
Mola Sylla werd in 1956 geboren in Dakar, Senegal, waar hij ook opgroeide. Zolang als hij zich kan herinneren wilde hij zingen en muziek maken, maar de familie waarin hij werd geboren was niet die van de griots, de kaste van professionele zangers en muzikanten; volgens de traditionele opvattingen in Senegal, Mali en omringende landen, is alleen voor hen een muzikale carrière weggelegd. Sylla koos ervoor timmerman te worden, de vaardigheden die hij leerde gebruikte hij om een muziekinstrument te bouwen, een kist met de toetsen van een duimpiano. Mola Sylla leerde zingen en spelen van een vriend die wel lid was van een griotfamilie. In de loop van de jaren werd de scheiding tussen griot en niet-griot, tussen het wel of niet mogen musiceren, minder strikt. De wereldberoemde zangers Baaba Maal en Salif Keita bijvoorbeeld zijn evenmin griot. Toch durfde Mola Sylla er pas midden jaren tachtig, na het overlijden van zijn vader, publiekelijk voor uit te komen dat hij muzikant was.

1987-1993
Met de groep Senemali, een verzameling Senegalese en Malinese muzikanten waarvan hij mede-oprichter was, maakte Sylla in 1987 een Europese tour. Hij besloot in Nederland te blijven en vestigde zich in Amsterdam. Hij zette zijn oren wijd open voor alles wat hier te horen was, waaronder in het Bimhuis de muziek van internationale en Nederlandse jazzmusici en avant-garde improvisatoren. Hij maakte kennis met cellist Tristan Honsinger die hem bleek te kennen van een optreden met Senemali. Honsinger wees hem op de wekelijkse jamsessies in het Bimhuis. Sylla zingt in de talen van verschillende bevolkingsgroepen, waaronder Wolof (zijn moedertaal), Fulani en Mandinka (de taal van de griots), en speelt bijbehorende of geïmproviseerde begeleidingen op Afrikaanse trommels, duimpiano’s en zelfgemaakte instrumenten. De Nederlandse muzikanten waren onder de indruk van zijn stem en zijn muzikale kwaliteiten, zijn inbreng was even verrassend als vernieuwend. Het duurde niet lang of Sylla trad her en der in Nederland op met Honsinger, met elektronicavirtuoos Richard Teitelbaum, of met klarinettist Daniele d'Agaro.

1994-1998
In 1994 ontmoetten Sylla en de Russische pianist-accordeonist Alexei Levin elkaar, samen met bassist Vladimir Volkov uit St. Petersburg vormden zij Vershki da Koreshki (later ingekort tot VeDaKi). Het trio diende als basis voor een bezetting met gasten, onder wie bijvoorbeeld de Rus Sergey Starostin (stem, citer, fluiten) en de Indiase tablaspeler Sandip Bhattacharya. Hun muziek bestond goeddeels uit vrije (groeps-) improvisaties op basis van dwingende Afrikaanse en Oost-Europese en Indiase beats. Met deze avontuurlijke, opzwepende mix van wereldmuziekstijlen en improvisatie oogstte de band bewondering in binnen- en buitenland. Daarnaast speelde en zong Sylla als gastmusicus mee op cd’s van onder anderen Demis Roussos (Serenade, 1996), Saskia Laroo (Bodymusic, 1998) en het Volkov Trio (Much Better, 1998).

1999 - 2000
Op uitnodiging van cellist Ernst Reijseger speelde Sylla twee opeenvolgende jaren tijdens het Moers Festival in Duitsland, in 1999 met Han Bennink, percussionist Steve Beresford, de cellisten Wilbert de Joode en Tristan Honsinger, rietblazers Michael Moore en Tobias Delius, pianist Cor Fuhler en bassist Joe Williamson. In 2000 maakte hij deel uit van Moondive III met
onder anderen trombonist Ray Anderson, cellist Ernst Reijseger, tubaïst Michel Godard en drummer Eddy Veldman. Het jaar daarop kreegh Sylla carte blanche voor een project dat hij Tukki doopte, wat in het Wolof 'op reis' betekent. Hij presenteerde het als een muzikaal reisverslag van zijn eigen ontwikkeling, het orkest bestond daarom uit muzikanten uit Senegal, Nederland, Rusland, Duistland, Bulgarije en de VS: Mola Sylla (stem, duimpiano, drums), Elhadj Cissoko (kora), Afée PB Kassé (gitaar), Serigne M'Backe (percussie), Ernst Reijseger (cello), Alexei Levin (accordeon, piano), Wladimir Volkov (contrabas), Praful (saxofoons, fluit), Petar Doundakov (keyboards, sampler) en Clarence Becton (drums). De première vond plaats in het Amsterdamse Bimhuis. Inmiddels speelde en zong Sylla ook met gitarist Frankie Douglas, trombonist Wolter Wierbos, en in Noorwegen trad hij op als gast in een project van de Russische componist-pianist Misja Alperin van het Moscow Art Trio, met de vrouwen van het Bulgaarse zanggezelschap Bulgarian Voices.

2001 - 2004
Van meet af aan maakte Sylla deel uit van het vanuit Utrecht sinds 2001 opererende Global Village Orchestra. Het orkest telt tien muzikanten met acht verschillende nationaliteiten: Kamil Abbas uit Uighur (viool), Karim Eharruyen uit Marokko (ud), Steven Kamperman uit Nederland (rieten), Akos Laki uit Hongarije (klarinetten), Mark Alban Lotz uit Duitsland (fluiten), Afra Mussawisadeh uit Iran (percussie), Henk Spies uit Nederland (saxen), Mola Sylla, Behsat Üvez uit Turkije (zang, ud, saz, percussie) en Tjitze Vogel uit Nederland (contrabas). In 2002 volgden samenwerkingen met onder meer de Chris Hinze Combination en de Turks-Servisch-Nederlands-Afrikaanse groep Turqumstances: Mola Sylla, Sjahin During (percussie), Oğuz Büyükberber (rieten), Çağlayan Yıldız (gitaren, ud), Arnold Dooyeweerd (contrabas), Ruben van Rompaey (drums). Sylla presenteerde deze eerste eigen groep tijdens de ZomerJazzFietsTour van 2003. Het jaar erop stond hij daar met Ernst Reijseger en drummer-percussionist Serigne Gueye uit Senegal, hun muziek verscheen op de cd Janna. In 2004 maakte Sylla deel uit van de ongebruikelijke combinatie van Tenore e Concordu de Orosei (traditionele vocale muziek uit Sardinië) met cellist Ernst Reijseger; de muziek diende als filmmuziek in Requiem for a Dying Planet van Werner Herzog.

2005-2009
In 2005 verscheen de live-cd Xam Xam (Wolof voor begrijpen), samengesteld uit twee concerten in 2004 in Theater de Lieve Vrouw, Amersfoort, dat het project produceerde. De teksten waren gebaseerd op poëzie en proza van de voormalige president van Senegal, van Léopold Sédar Senghor, zijn landgenoot David Diop en van Mola Sylla zelf, deels in het Wolof, deels in het Engels. De composities waren van pianist-componist Thijs Borsten. De band bestond naast Sylla uit Sylvia de Hartog (zang), Jeffrey Bruinsma (viool), Thijs Borsten (keyboards), Moussé Pathé Mbaye (percussie), Mark Haanstra (bas), Arno van Nieuwenhuize (drums, percussie). In allerhande combinaties vierde Sylla successen in binnnen- en buitenland. In 2009 trad hij met zijn Mola Sylla Band op tijdens het Global Village Festival in Nijmegen, Sylla tekende voor de composities en de band bestond verder uit gitarist Mady Kouyaté, toetsenist Alexei Levin, bassist Bobby Jacobs, drummer Arno van Nieuwenhuize en percussionist Serigne Gueye. De Cubaanse pianist Omar Sosa bracht in 2009 de cd Afreecanos uit met Sylla, bassist Childo Tomas en drummer Julio Barreto, een bonte mix van Cubaanse, Afrikaanse en aanverwante stijlen.

Discografie (selectie)
Senemali: Africa One (1988)
Senemali: Jambar (1992)
Sasha Waltz & Guests: Travelogues (1995)
Vershki da Koreshki: Vershki da Koreshki (1996)
Vershki da Koreshki: Real Life of Plants (1996)
Vershki da Koreshki: Gombi-Zor (1999)
Moondive: Musicians on a Mission (1999)
Jarambi (2000)
Chris Hinze: Zen the Fire Within (2001)
Chris Hinze: Akar Akar (2002)
Vladimir Volkov: Seetu / Mirror (Long Arms Records; 2002)
Global Village Orchestra: Globalistics (LopLop; LLR 010, 2003)
Ernst Reijseger, Serigne M.Gueye: Janna (Winter & Winter; 910 094-2, 2003)

© Peter van Amstel - 2010