Peters actuele website is
tetterettet.net




archief titels & intro's
 
reportages
interviews
artikelen
recensies
radioprogramma's
flyers, affiches
 
texts in English reportages
interviews
articles
 

mail naar Peter  
cv, werk, et cetera
 

 

 

Gaudeamus Muziekweek

07/09/2012

Night of the Unexpected

Ragazze StrijkkwartetLoop nooit weg als het stuk nog niet helemaal uit is, ook niet als het nummer elf van de avond is, zelfs niet als je dreigt weg te dommelen op een zitzak bij de microtonen van twee ongelijk gestemde piano’s. Want onverwacht had Andrew McIntosh woensdagavond wel degelijk nog een daverende finale in petto, zo vernam ik later, waardoor iedereen naar verluidt verfrist en weer klaarwakker de Geertekerk verliet.

Vier stoere percussionisten geselden donderdagavond, beschermd door lasmaskers en werkhandschoenen (merk Soft Touch) met zangmicrofoons het binnenwerk van een piano. Met daverende klappen en donderend geschraap ging in Tivoli de Night of the Unexpected van start. Met zijn robuuste Microphones Quartet dong de Rus Sergey Khismatov mee naar de Muziekprijs. Nauwelijks minder krachtdadig maar totaal verschillend van klank was het stuk van een andere kanshebber, Andrzej Kwiecinski uit Polen. Hij liet een strijkorkest, door de herhaling dwingende en door de klank dreigende, lange tonen zagen.

Jurylid en componiste Annie Gosfield schrikt niet terug voor stevige, oorverdovende muziek. Zij neemt graag geluiden op in machineparken, laat musici op stukken oud ijzer spelen, is geboeid door de klank van kapotte, verstemde en geprepareerde muziekinstrumenten. Maar haar Long Waves and Random Pulses klonk zacht. Zij schreef dit werk voor violiste Monica Germino, herkenbaar aan de aansluitplug op haar heup voor elektronisch effect en versterking, maar zoals gezegd bleef het geluidsniveau ditmaal bescheiden. Tegen opgenomen en bewerkt radiogeruis en geratel speelde Germino een ijzersterke vioolpartij met nu en dan een mooie lyrische lijn.

Behoorlijk verrassend ook was de combinatie van het vier-vrouwen strijkkwartet Ragazze (kokette rode pumps) met het hoorn-gitaar-drums mannen jazztrio Kapok. Zij pakten Terry Riley’s Sunrise of the Planetary Dream Collector uit 1975 grondig aan, het resultaat klonk als een klok. Opwindender dan strijkkwartet Zapp, dat even later een paar stukken uit The Radiohead Songbook ten beste gaf. En stukken aangenamer dat trompettist Nate Wooley die zijn trompet gebruikte als trigger en klankbron voor wild geraas. Dit riep in elk geval vragen op, zoals waarom hij nu juist voor de trompet had gekozen en niet voor, pak hem beet, de fietspomp.

Want bijvoorbeeld ook met wat houtblokken en een stapel losse latten kom je een heel eind, zoals Michael Gordon bedacht. Voor zijn stuk Timber laat hij ze zodanig stapelen dat er zes xylofoons ontstaan voor evenzoveel slagwerkers, in dit geval die van Slagwerk Den Haag en Tromp Percussion. Met Gordons werk van de repetitieve soort, ook wel minimal genoemd, introduceerden zij de zevende muziekstijl binnen twee uur voor een genietend publiek. En toen moesten de lieftallige zangeres Jesca Hoop en de sample-wizzards van Jameszoo hun opwachting nog maken. (Die twee heb ik, ik zeg het er nu maar meteen maar bij, niet meer afgewacht.)

Wat een variatie dus weer op deze tiende Night of the Unexpected, sinds 2003 de jaarlijkse verassingsaanval van korte acts binnen de Gaudeamus Muziekweek. Met, het moet gezegd, als muzikale hoogtepunten de stukken van de rotten in het vak: Annie Gosfield, Terry Riley en Michael Gordon. Geeft niet. The Night biedt gewoontegetrouw pril naast rijp voor luisteraars die tegen een stootje kunnen, die niet terugdeinsen voor een avondje onvoorspelbaar muzikaal vertier. Dat  waren er in Tivoli toch weer behoorlijk wat.

© Peter van Amstel - 2012