Peters actuele website is
tetterettet.net




archief titels & intro's
 
reportages
interviews
artikelen
recensies
radioprogramma's
flyers, affiches
 
texts in English reportages
interviews
articles
 

mail naar Peter  
cv, werk, et cetera
 

 

 

Gouden Notekraker voor Raïland

14/03/1996

Iedereen weet wat raï is

`Natuurlijk zijn we hartstikke blij’, roept zanger Saïd Mreqqi van de band Raïland opgewekt. De Nederlandse Toonkunstenaarsbond kende deze Marokkaanse raïband van Nederlandse bodem de Gouden Notekraker toe, een muziekprijs voor `collega’s die zich bijzonder verdienstelijk hebben gemaakt voor de amusementskunst in Nederland’, zo luidt het persbericht. Nou, dat geldt zeker voor zijn band, vindt Mreqqi: `We brengen een breed repertoire, we vormen een hecht team, wij spelen gewoon perfect’. Zo integreren ze raï en Nederlande muziek en daarom krijgen zij op 2 april de prijs uitgereikt.

Raï is al lang geen muziek meer uitsluitend voor jongeren uit de Mahreb, legt Mreqqi uit. `Ik ben opgegeroeid in Oujda, een plaatsje aan de grens van Algerije. Daar werd al pure raï gespeeld, zo’n vijftien jaar geleden, maar in het zuiden van Marokko had toen nog niemand van deze muziek gehoord.’ Nu staat hij met zijn band voor volle zalen van Groningen tot Venlo, op festivals in Utrecht, Amsterdam of Wijk aan Zee. ‘Iedereen weet tegenwoordig wat raï is, we spelen altijd voor een heel gemengd publiek.’

Raï is betrekkelijk jonge muziek, zeker zoals die tegenwoordig wordt gespeeld. De rieten fluit en handtrommel van de troubadours die vroeger familiefeesten kwamen opluisteren zijn door moderne raï-muzikanten al lang verruild voor keyboard en drumstel. Elektrische gitaar en bas, trompet en saxofoon maken de pop-raï-band compleet, de Algerijnse supersterren Khaled en Cheb Mami zorgden voor de wereldwijde doorbraak.

Mreqqi begon als drummer-zanger toen hij nog geen tien jaar oud was. Met andere muzikanten in de dop vormde hij bandjes en toen hij naar Nederland kwam ging hij ook hier meteen op zoek. `Een paar jaar lang speelde ik met allerlei mensen die ook graag raï wilden maken, in 1988 hebben we Raïland opgericht. We mengen onze muziek met rock, reggae en funk, we zijn hier tenslotte in Nederland. Ik wil voor iedereen aantrekkelijke muziek maken’.

Khaled is Mreqqi’s grote voorbeeld. `En mijn grote vriend’, voegt hij er aan toe. `Maar ik wil hem natuurlijk niet alleen maar nadoen. Ik schrijf mijn eigen melodieën, maak er teksten bij en daarmee ga ik naar mijn band. Samen maken we daar dan goeie nummers van’. Nummers die gaan over - hoe kan het ook anders - de liefde.

Toen de Algerijnse jeugd de raï in de jaren zeventig en tachtig gretig omarmde, was dat vooral omdat in de liedteksten geliefden vrij spel hadden, omdat het genot van een pittig avondje uit met een alcoholische versnapering vrijelijk werd bezongen. Dat was nieuw, tot dan toe ongehoord in het islamitsiche Marokko en daarom extra lekker. En de stuwende muziek er achter maakte raï ronduit onweerstaanbaar.

Nu, ruim tien jaar later en in Nederland, doen die taboe’s er niet meer zo toe. Maar de vlijmscherpe ritmes, Raïlands warmbloedige arrangementen en Mreqqi’s soepele stem zijn pikant genoeg. Een riante speellijst met ruim twintig optredens in de komende drie maanden, eind maart een nieuwe cd en een tweede op stapel zijn daar het bewijs voor.

En natuurlijk, goeie teksten blijven belangrijk, ook al verstaat niet iedereen die. Mreqqi zingt voor Jan en alleman maar niet in het Nederlands, dat gaat hem te ver. `Dan worden we een doorsnee groep, dan wordt het gewoon Hollandse muziek. Ik moet de mensen iets te bieden hebben. Dus zing ik raï, dat is mijn stijl’.

Peter van Amstel 


OnzeWereld 1996

© Peter van Amstel - 1996